oktober 14, 2008

Home sweet home

Doet even raar na zoveel tijd hier letters te zitten typen ... . Nochtans passeert deze blog regelmatig mijn neus maar al die tijd was het net of het een of andere voorpagina was, waar je niet veel aandacht aan besteedt. Toch waren er van die momenten dat ik bepaalde stukken teruglas en genoot van de wisselwerking die er onderling was met momenten. Ben blij dat deze blog toch nog bestaat, leuke herinneringen. Ja, het waren hier toffe tijden: humor, absurditeit en allerhanden filosofieën vlogen hier om elkaars oren. (Ben net in 'Van Dale' onder oor gaan kijken, wat een lijst zeg)
Voor diegenen die hier soms toevallig nog komen passeren ...it's been a while ago, ben even bezig geweest met mezelf te verwezenlijken. Wat ik al heel mijn leven doe in feite, lol, maar deze keer was het toch even iets anders dan voorheen want er is degelijk iets voortgesproten uit die intensieve arbeid van een jaar lang. Gekapt met een aantal belangrijke zaken en ik blijf kappen als het moet. Opnieuw creëren ook uiteraard. Ik kijk dus tevreden terug naar die evolutie.
Zelfexpressie is meer via beeld i.p.v. via het woord beginnen gebeuren. Schrijven heeft altijd een therapeutisch effect gehad maar mij via beeld uitdrukken, wat ik daarvoor ook al wel had, heeft nu permanent een plaats genomen in mijn leven (want heb de manier gevonden waar ik me toch wel 100% goed in voel en wat anderen ervan denken is dan weer minder belangrijk. Wat telt, is wat ik er zelf aan heb. Alhoewel appreciatie natuurlijk welkom blijft. Toch iets waar ik het moeilijk mee had vroeger ... trok me nog teveel iets van anderen aan en tegelijkertijd kon ik dan weer soms compleet onverschillig en arrogant uit de hoek komen ... enfin, is wat meer in balans nu, ik zei ... meer) alhoewel woorden ten gepaste tijden niet wegbleven, vooral humor niet. Humor is liefde hé, en ja absoluut iets wat mensen op een positieve manier aan elkaar bindt.
Het doet i.i.g ongelooflijk deugd om na al die tijd nog eens voluit te schrijven ... . Dingen komen en gaan, en komen terug bij mij. Net zoals de mensen, komen en gaan en komen terug en gaan weer en komen terug ect., wat ik al heel mijn leven ondervind. En meestal voelde het eigenlijk niet slecht aan, het voelde meestal spontaan loslaten, aan ... behalve in enkele jammerlijke gevallen, maar dat is gelukkig passé.
Blijkbaar ben ik nog geen haar veranderd op gebied van schrijven, lol, jaja, uitweiden en zelfgemaakte taal gebruiken soms, lol, heb ik blijkbaar niet afgeleerd ... .
Hier kon ik dan ook steeds mezelf zijn, dus waarom nu ook niet?
Ik denk dat ik wel een gepaste foto heb hierbij: 'Song of salvation', die gaat over een vrouw die zich ontdoet van alle belemmeringen en opgelegde normen, dingen van buitenaf maar tevens díe dingen die ze zichzelf oplegt ... it's all in your head ... well, why not make the best of it in your head? :). Niet te vergeten ... zich ontdoet van alle zonden.
Wat is eigenlijk een zonde? Moraal kan straight en rechtlijnig zijn maar aan de andere kant ook heel subjectief. Wat bekijk ik zelf als zonde? Wel, men weet zelf wel best wanneer men iets doet dat niet ok is ... als men wat 'zelfbewust' is tenminste. Dat 'zelfbewuste' kan natuurlijk door omstandigheden en in de mate dat men het toelaat, ferme bochten maken ... en hopelijk dat het dan vroeg of laat terug goedkomt.
I.i.g, men mag zichzelf nooit vergeten te vergeven ... ok, ik heb het hier niet over extreme dingen hé ..want die zal men zichzelf nooit kunnen vergeven, behalve misschien als men niet goed wijs is en men zijn daden wijst aan het een of ander, of het nu een God of een mens of een gesteltenis is ... euh, in dat gaval zal men het zelfs niet in overweging nemen zichzelf iets te vergeven, daar men het als 'normaal' beschouwt?
... maar voilà, een vrouw die dus genoeg nodeloos geboet heeft, terwijl ze het zelf toeliet, maar die zich uiteindelijk bevrijd heeft.

Kleine aanpassing en mijn excuses: omdat ik gemerkt heb dat ik op de naam onder mijn foto gegoogled ben geweest, heb ik de foto verwijderd ... wil deze blog houden voor mezelf en degene die me al wat langer kennen maar verder dan dat hoeft dat niet te gaan ;-)


december 20, 2007

Let's have a chocolate war!

My letter to Mr. Burie ... no joke.


Antwerpen, 20 december 2007


Chocolate war?


Geachte heer Burie,

Waarom deze brief?

Toen ik onlangs pralines ben gaan halen in uw winkel om te versturen naar iemand die ik ken uit Belfast, moest ik tot de spijtige vaststelling komen dat er geen chocoladen hartjes aanwezig waren. Naar het schijnt worden chocoladen hartjes enkel meestal door mensen gekocht rond de periode van Valentijn. En ik verbaasde me daar zeer over. Opgepast, ik neem ú niets kwalijk hoor ;-), maar stond stil bij de mensen zelf … want tenslotte is liefde iets van elke dag en zou men in staat moeten zijn elke dag chocoladen hartjes te kopen. Ik kon ze in ieder geval wel bestellen, wat een zeer aangename service is en waarvoor dank.
Vandaag ga ik dus hartjes bestellen. En wil met deze brief de aandacht erop vestigen dat dit voor een nobel doel is. Om aan de buitenwereld te laten zien dat alles mogelijk is wat in ons opkomt en dat wij degenen zijn die dagdagelijks voor mirakels kunnen zorgen. Ben een amateur fotografe die een flickr account heeft en die via die weg al een paar mensen wereldwijd heeft leren kennen. Het idee om chocolade te versturen in de naam van absurditeit, wat een extra dimensie aan ons leven geeft, maar wat tevens in ’t teken van wereldwijde, grenzenloze vriendschap en liefde staat, heeft haar ontstaan gevonden doordat iemand uit Belfast en ik een wissel hebben gedaan. Ik heb een klein flesje Ierse whiskey ontvangen en de ander een doosje chocoladen diamanten, daar er geen chocoladen hartjes waren.

Maar nu zou ik écht graag chocoladen hartjes willen versturen om de liefde van een koppel uit Canada te bezegelen. En wie weet hoe het nog allemaal verder zal verlopen … . Liefde is heel gemakkelijk te geven en kan op een zéér eenvoudige én creatieve manier.
Verder wil ik ook vermelden dat de reden waarom ik ú aanspreek, is omdat u mijn favoriet bent op gebied van Belgische chocolade en deze tevens van superieure kwaliteit is. Wil het beste geven aan de mensen. En het zien van uw etalage is steeds een must voor het oog en zintuigen. Uw creativiteit kent namelijk geen grenzen. Vaak zie ik absurde of komische taferelen in uw etalage en daar hou ik van. Ik geloof dat u, net zo goed als ik, op een eenvoudige manier de mensen een andere realiteit wilt laten zien, die uiteindelijk de realiteit zelf is maar die ú tenslotte zelf creëert ;-). En u slaagt er tevens in om iedereen die uw etalage passeert te doen stilstaan en een glimlach om hun lippen tevoorschijn te toveren. De reden van deze brief …, omdat ik ergens ervan overtuigd ben dat u dit enorm gaat appreciëren.

Ik dank u zeer voor al uw creativiteit, welke ik beschouw als uiting van liefde …

Met vriendelijke groeten

Veronika L....

P.S: indien u wenst te reageren maar u bent uiteraard niet verplicht, kunt u mij steeds een mail sturen naar dit adres .....
Tevens geef ik u de link door, om te laten zien dat dit écht is en géén grap, van mijn flickr adres met de grappige discussies die daar onlangs plaatsvonden … onder het doosje chocoladen diamanten …
En een grappige speling op de Belgische ‘chocolate war’: http://www.flickr.com/photos/legassephoto
'Degenen die niet kunnen volgen, tja, het is dan ook al zo lang geleden dat ik hier nog eens iets hebt neergepend ... en ondertussen is er heel wat gebeurd, moeten maar eens gaan kijken naar het gesprek onder het doosje met de chocoladen diamanten bij serendipity ;-)'

september 21, 2007

Kamikazesex

Zag daarstraks een documentaire op Canvas, waar Kamikaze ter sprake kwam. Moest toen (blijkbaar een automatische schakel in mijn hersenen) onmiddelijk denken aan kamikazeseks (jaja, Nederlands was toch een van mijn favoriete vakken toen ik nog op het HIVT zat maar of de prof de link had uitgelegd met de oorspronkelijke betekenis van Kamikaze, herinner ik mij niet meer, wel de betekenis) en vroeg me af hoe men in godsnaam op die term gekomen is, daar Kamikaze, afkomstig van het Japans, oorspronkelijk 'goddelijke wind' betekent. Prachtig.
Nu ik doordenk...sex is goddelijk? Ja, in een zekere zin, en zeker als je verkeert in hogere sferen kan men het goddelijk noemen. Allé, dat vind ik toch. En naturel, met een vaste partner dan nog wel, valt niet in woorden te vatten. Goed. Wat is wind? Wind waait buiten overal en binnen waar het binnen kan. Euh.
Kamikazeseks is onveilig vrijen en met wisselende partners, waardoor men dus het risico op besmetting met HIV en andere SOA's verhoogt. Wind is bestuurloos, gaat zijn gang, roekeloos onveilig sexen?
Bon, de documentaire ging over de plotse verdwijning van een Mongoolse krijgsvloot 700j. geleden. En er wordt verondersteld dat er een typhoon plaats vond op het moment dat de Mongoliërs de Japanners wouden aanvallen en op die manier verhinderd werd dat de Japanners aangevallen zouden worden. Daarom hebben de Japanners deze term bedacht, want het had hun leven gered. Bovendien waren de Mongoliërs voorzien van explosieven, de eerste bommen naar het schijnt: een mix van metalen splinters, buskruit e.d.. Kan je vergelijken met de latere spijkerbom, geloof ik. Daarbovenop hadden ze de beste bogen in de wereld, die zodanig opgespannen waren dat de pijlen wel tot 350m? ver konden schieten. Handig allemaal bij de beginaanval, maar die kans kregen ze niet. De Japanners hadden dan weer de beste zwaarden in de wereld, het samoeraizwaard, en waren pijlsnel in hun bewegingen, goed voor gevechten aan land en waar die Mongoliërs niet tegenop konden.
Kan er niks aan doen maar van het moment dat ik 'samoerai' hoor, spits ik mijn oren. Mocht ik in een ander tijd leven en in Japan, dan zou ik wellicht de eerste vrouwelijke samoerai zijn, haha. Ben niet voor niks als kind (acht jaar) verliefd geworden op de film 'de zeven samoerai'. Ben verliefd op hun sierlijke, snelle en kordate bewegingen.
Als men verder gaat kijken, en natuurlijk ben ik ondertussen gaan zoeken en dan is de link superlogisch. Kamikaze waren zelfmoordeenheden tijdens de WOII en deze term werd al sinds de aanval op Pearl Harbor in 1941 in gebruik genomen. De Japanners gingen er liever aan dan in de handen van de vijand terecht te komen. En ja, die zelfmoordfilosofie heeft er alles me te maken want onveilig vrijen gecombinneerd met wisselende sexuele contacten is een vorm van zelfmoord plegen. Die link met zelfmoord heeft de prof dan weer wel gelegd.;-) Duurde even vooraleer die informatie ven ergens in mijn achtehoofd naar voren is gekomen ... .
Enfin, daar gaat mijn mooie filosofie die vertrekt vanuit 'goddelijke wind', in dit geval eerder de 'duivelse wind' als je 't mij vraagt.
En nu genieten van een Almodóvar film. Een van mijn favoriete regisseurs. Absurdity, here I come!

september 20, 2007

Voorsmaakje TeKiel-A

Wat ik zoal trek op een festival als TeKiel-A van de afgelopen zaterdag.

Spreekt voor zich.

Spreekt voor zich.

Spreekt voor zich

Hierboven was mijn blik gericht op de linkerkant.

Euh, spreekt voor zich?
(C)V.L.
Moet ik nu naar een psychiater?

september 12, 2007

The playground of many adolescents

(C)V.L.
Emma (15) I don't throw up. You know, it's so marginal.

The playground of this little girl

(C)V.L.

Wanneer mag ik je verwachten vanavond?

(C)V.L.

september 08, 2007

Wie de ander voor de voeten blijft lopen...

(C)V.L.
... zal zichzelf vroeg of laat in de voet schieten. En dat is dan ook steeds mijn geruststelling geweest aangaande bepaalde mensen in mijn leven, zonder dat ik één vinger hoefde uit te steken. Iedereen krijgt uiteindelijk wat hem/haar toekomt. En aangaande mezelf. Zo erg is het niet wat er gebeurd is, het heeft me tenslotte gered van een impulsief en instabiel iemand. En toevallig of niet, een passend nummer weerklinkt in mijn oren nu: "Buenos tardes amigo" van "Ween". Schitterend nummer en een schitterende tekst over iemand die een slachtoffer zoekt voor de moord op zijn broer, die hij uiteindelijk zelf begaan heeft. Crazy.

september 04, 2007

Zonder titel

(C)V.L.

augustus 25, 2007

My dear friend Cys

(C)V.L.


Founder of Origami club in New York

augustus 23, 2007

Don't cross a bridge until you come to it

(C)V.L.

augustus 20, 2007

Wanneer de tranen verdwijnen

A: " Is het je opgevallen? "
B: "Wat dan?"
A: "Dat je al heel de tijd aan het blozen bent?"
B: "Ah ja? En waarom zou ik dan wel blozen?"
A: "Dat weet ik niet, misschien heb je het te warm, misschien denk je aan bepaalde dingen..."
B: "Welke dingen dan wel? En ja, ik heb het inderdaad te warm..."
A: "Het is nochtans niet zo warm buiten vandaag..."
B: "Neen, dat klopt, misschien net daarom. Een soort lichamelijke reactie op het slechte weer. Als de zon buiten niet schijnt, zorg ik er wel voor dat die binnen schijnt."
A: "Ach zo, en hoe doe je dat?"
B: "Weet ik veel, het overkomt me gewoon..."
A: "Aha, enne...overkomt je dat vaak?"
B: "Eh...neen."
A: Hierop grinnikt hij en komt vlak voor haar staan. "En nu? Heb je het nu ook nog zo warm?"
B: Terwijl ze zijn blik probeert te ontwijken, zegt ze zacht: "Het zou erg zijn het te ontkennen, maar ik krijg het nu nóg warmer... ."
A: "En als ik nu eens héél dichtbij kom? Ga je dan niet ontploffen?"

Ze schoten beide in de lach en na uitgelachen te zijn.

A: "Hm, ik dacht het wel, er klopt niks van je zonnetheorie" en begon zachtjes in haar hals te kussen.
B: "Hm, ik geloof dat je zo langzamerhand je explosie bereikt ..." ...